درمورد رسم زمونه، تقدیر،قسمت،شانس ودرکل بازی زندگی هممون هم

خیلی حرفا شنیدیم ، هم خیلی وقتا خیلی حرفازدیم

یادمه خیلی وقت پیشا یه جا خونده بودم: (همه دنیا  با همه بزرگیش مثل

تخته سیاه و سفید بازی شطرنج میمونه، البته به شرطی که شما کل دنیا

رو فقط تو رنگهای سیاه و سفید نبینی)

اون روزا شاید تازه داشتم به این قضیه فکرمیکردم چون هنوز وارد مرحله ای

اززندگی نشده بودم که بتونم نظریه ای برای خودم طرح کنم!

راست بود، واقعا دنیا باهمه بزرگیش عین یه تخته است، اما امروز بعدگذشتن

 از خیلی از اتفاقا به این نتیجه رسیدم که اون تخته،تخته سیاه وسفیدشطرنج

 نیست!

دنیای اطراف ما شبیه صفحه تخته نرد با همه مهره هاشه!

یه روز صبح که ازخواب بلند میشی تا بری سرکار،یامدرسه ودانشگاه و....

درسته که واسه خودت برنامه ریختی وکلی وقتتو تنظیم کردی تا توهرشرایطی

 که قراره تواون روزقراربگیری چه حرکتی کنی،که اشتباه نباشه،اما تو نمیدونی

 واقعا قراره تواون روز چه اتفاقای دیگه ای برات بیفته،شاید یه اتفاق کوچیک

که کل برنامه ریزیت رو بهم بریزه،مثل یه تصادف،یه ملاقات ناگهانی،یاهراتفاق

 دیگه،درواقع تو نمیدونی مهره بازی توی اون روز قراره برات جفت شیش بیاره

 یاجفت یک.

همه حرکات زندگی دست مانیست!گرچه مامیتونیم حتی اگرهرروز جفت یک

 آوردیم طوری حرکت کنیم که پیروز باشیم،اما هیچوقت نمیتونیم ونباید که به

فکر مات کردن باشیم!

ممکنه درمورد یه کاری ،کلی برنامه ریزی کرده باشیم ، واسش نقشه ریخته

باشیم ،حتی خیلی هم توی اون برنامه ریزی پیش رفته باشیم وبه ظاهر پیروز

 باشیم،اما یه دفعه،بایه حرکت که ازطرف تونیست،وازدنیای بیرون صورت گرفته،

کل نقشه هات درعرض یه چشم برهم زدن پوچ شه!

درست مثل اینکه توهمه مهره هات رو رسونده باشی به انتهای صفحه وفقط

یکیش مونده باشه ولنگ یه دونه یک آوردن باشی! اما هرکارمیکنی تاس ها

یک نمیفروشند!

زندگی هم همینه،همیشه جفت شیش آوردن ملاک نیست، مهم اینه که تواون

 لحظه،دنیا وقسمت وزندگی،اون تاسی رو برات بندازه که تو بهش احتیاج داری!

زیرنوشت:چندروزپیش یه قرارکاری خیلی مهم داشتیم که کل برنامه ریزی3ماهه

 اخیرم روی اون قرار بود،خیلی واسش وقت گذاشته بودم که همه چیز درست

 وطبق برنامه ریزی من باشه،همه چی خوب بود تااینکه درست لحظه ای که

داشتم برنده میشدم،بایه اتفاق کوچیک شایدبه اندازه یک عطسه!همه چیزبهم

 ریخت،به عبارتی تاس هااون یک رو به من ندادن وطرف مقابل دائم جفت شیش

 آورد.حالا من باید باز بشینم کلی برنامه ریزی و اینا. این آخرین اتفاقی بود که

باعث شد این نظریه ازشیارهای مغزم بزنه بیرون